anti imf izmir

IMF VE DB' YE KARŞI İSTANBUL'DA SOKAKLARDAYIZ!

2009-10-05T07:16:00.000-07:00

Hayatlarımız üzerinde oyunlar oynayan bürokrasinin ve ekonominin efendileri toplanırken Anti-IMF İzmir olarak biz, Ağustos ayından bu yana, bu doymak bilmeyen kan emicilere karşı başlattığımız faaliyetlere İstanbul'da devam ediyoruz.
30 Eylül Çarşamba günü Hilton Oteli önünde yapılan eyleme katıldık. Yaptığımız yürüyüşte polisin müdahalesi üzerine yolu keserek Elmadağ Caddesinde 20 dakika süresince trafiği durdurduk. IMF ve DB'ye karşı yükseltilen sese ortak olduk.
1 Ekim Perşembe günü Tünel'den Taksim meydanına kadar yapılan yürüyüşte İstanbulAhali'yle birlikte yer aldık.
Yürüyüş boyunca attığımız sloganlarla insanları sokağa, eyleme, mücadeleye çağırdık.
6-7 Ekim'de IMF-DB'ye karşı sokaklarda olacağız. Yüreğinde bu öfkeyi taşıyan herkesi isyana çağırıyoruz.

Anti-IMF İzmir Etkinlik Günleri

2009-09-21T06:37:00.000-07:00

25 Eylül Cuma, saat 17:00
Film Gösterimleri: Battle in Seattle, Big Rattle in Seattle

26 Eylül Cumartesi, saat 17:00
IMF'nin sebep oldugu yıkımlar hakkında belgeseller ve söyleşi

27 Eylül Pazar, saat 15:00
İstanbul öncesi bir araya geliş ve atölyeler

29 Eylül Salı, saat 17:00
Anti-IMF İzmir buluşması, dünyadan IMF/DB karşıtı protesto videoları

Adres: Kıbrıs Şehitleri Caddesi
1483 sok. No:10
Alsancak-İzmir

ŞİRKET+DEVLET+IMF=DARBE

2009-09-14T14:08:00.000-07:00

12 Eylül, kendisinden önce ve sonra dünyanın birçok yerinde tezgahlanan ve arkasında bizzat IMF’nin olduğu darbelerden biridir.

24 Ocak kararları olarak bilinen ekonomik(sömürü) paketini toplumsal muhalefet yüzünden bir türlü hayata geçiremeyen efendiler, sonunda çareyi askeri bir darbede buldular. Bu darbe, tüm toplumsal muhalefeti ezecek ve toplumun tüm kesimlerini sindirecekti; 12 Eylül 1980 tarihinde darbe gerçekleştirildi.

IMF amacına ulaşmıştı. Sömürü paketi hayata geçirildi. Binlerce insan hapsedildi, yüzbinlercesi işkenceden geçirildi.

Ekonomik iktidar hegemonyasını yerele dayatırken ulusdevletleri kullanır. Bu, ekonomik ve siyasi iktidarların karşılıklı çıkar ilişkisidir. Sermaye sahipleri çıkmaza girdiğinde siyasi iktidar; siyasi iktidar çıkmaza girdiğinde, sermaye sahipleri devreye girer. Bu sistemin çokuluslu şirketleri, ulusdevletleri, ulusüstü kurumlarıyla aynı mekanizmanın parçaları olduğunun kanıtıdır.

12 Eylül, bu karşılıklı ilişkinin dışavurumudur. Anti-IMF İzmir olarak sermaye-devlet ilişkisinin altını çizmek ve bu iktidar çeşitlemelerine sözümüzü söylemek için 12 Eylül’de İzmir’de alanlardaydık.

Anti IMF İzmir olarak sokaklardaydık.

2009-08-16T06:33:00.000-07:00

Spreylerimizi kuşanıp ekiplere ayrıldık.

İzmir'in farklı semtlerinde yaptığımız stensıl ve yazılamalarla IMF ve Dünya Bankasının yalanlarını ifşa ettik. Bu hayat gaspçılarının, insanları aç ve işsiz bıraktığını, yerlerinden ettiğini ve milyarlarca insanı yoksullaştırırken tek amaçlarının kendi ceplerini doldurmak olduğunu yazıladık.

Efendilerle işimiz daha bitmedi.

Tanrıcılık oynayan bu doymak bilmezlere pabuç bırakmayacağız.

Organize suç örgütleri toplanıyor:

2009-08-03T08:07:00.000-07:00

IMF ve Dünya Bankası, 6-7 Ekim 2009’da İstanbul’da.

Şirketlerin, devletlerin ve Sivil Toplum Kuruluşlarının oluşturduğu 13.000 kişilik bu soygun çetesi, dünya üzerinde yaşayan herkesin hayatını gasp etmek için yeni kararlar almaya çalışacak.

IMF ve Dünya Bankası’nın, gittikleri her yerde uyguladıkları “kemer sıkma politikaları” ve “yapısal uyum programları” açlık ve sefaleti büyütmekten başka bir işe yaramıyor. Uygulanan her IMF politikası bir avuç zengini daha zengin, yoksul milyarları ise daha yoksul yapıyor.

Aldıkları bütün kararlar bize, geleceğimize ve şu an özgürlüğümüze yapılan saldırılardır.

IMF ve Dünya Bankası, “kentsel dönüşüm” yalanıyla insanları evlerinden eder. Milyonlarca insanı aç ve yoksul bırakarak göçe zorlar. Suyu ve bütün doğal kaynakları gasp ederek, onları şirketlerin mülkiyeti haline getirir. Dayattıkları kararlara direnen halkları ya NATO eliyle bombalayarak ya da askeri darbelerle susturarak ‘hizaya sokar’.

IMF, Dünya Bankası, DünyaTicaret Örgütü, NATO: Bir yandan soyar, bir yandan öldürür.

Dünyanın efendileri hayatlarımızı gasp etmek için planlar yaparken; biz de toplantının yapılacağı tarihe kadar İzmir’de ve İstanbul’da neler yapabileceğimizi konuşmak ve bu gaspçıların planlarını bozmak amacıyla bir araya geliyoruz.

Yaşadığımız toprakları talan etmek ve ekonomik paketleriyle hepimizi şirketlerin kölesi haline getirmek için toplanan bu organize sömürü çetesini birlikte durduralım.

Hayatlarımız gasp edilmeden

Hayallerimiz buluşmalı!

Manifest

2009-08-02T08:49:00.000-07:00

Anti-IMF Izmir is a coming-together in Izmir against IMF and World Bank meeting on 6-7 October, Istanbul.

IMF and World Bank ,which impose their policies, and force people to starvation, migration and poverty everywhere on this planet, are the apparatus of exploitation for the benefit of bosses.

Exploitation is not only about economics, it is also a form of domination. Domination formed either by money, by arms or by whatever it is, the only real aim for the bosses is the continuation of their authority.

That’s why we don’t think IMF , World Bank ,World Trade Organisation , NATO , corporations and states seperate, since they always regenerate power relations to maintain the survival of this exploitation system.

Anti-IMF Izmir, which is against every form of power relations created by all these authority-military institutions, is anti-authoritarian and anti-hierarchical.

We, now coming together to block IMF and World Bank meeting in Istanbul, will continue our struggle till the abolishment of all power apparatus and capitalism.

We are carrying a new world here, in our hearts.
And that world is growing this minute.

Anti-IMF Izmir

Önemli Günler ve Haftalar

2009-08-02T07:30:00.001-07:00

18 Haziran 1999- Dünya çapında Kapitalizm karşıtı Karnaval (Londra, İngiltere/Eugene Amerika/Cologne, Almanya Küresel Eylem Günü Protestoları

30 Kasım 1999- Seattle’da Dünya Ticaret Örgütü (WTO) Üçüncü Bakanlar Kurulu Konferansı karşıtı 100.000 kişinin katıldığı Protesto

27 Ocak 2000-İsviçre Davos’ta Dünya Ekonomi Formu öncesinde Çatışmalar

16 Nisan 2000- Washington DC’de IMF karşıtı protesto

1 Mayıs 2000- Londra, Berlin ve diğer şehirlerde Küresel 1 Mayıs protestoları

29 Haziran 2000- Philadelphia, Cumhuriyetçi Ulusal Kongre’ye karşı yoğun Protestolar

11 Ağustos 2000- Los Angeles, Amerika Demokratik Ulusal Kongre süresince Çatışmalar

11 Eylül 2000- Melbourne, Dünya Ekonomi Forumu protestoları

26 Eylül 2000- Prag, Çek Cumhuriyeti, Dünya Bankası/IMF karşıtı protestolar

20 Kasım 2000- Quebec, Montreal G20 zirvesi boyunca süren çatışmalar

7 Aralık 2000- Nice, Fransa, AB zirvesi karşıtı protestolar

20 Ocak 2001- Washington DC, Bush’un göreve başlama töreni karşıtı yoğun protestolar

27 Ocak 2001- İsviçre ,Davos Dünya Ekonomi Forumu’nda Çatışmalar

20 Nisan 2001- Kanada, Quebec City, Amerika Zirvesi (Serbest Ticaret Bölgesi)’nde çatışmalar

1 Mayıs 2001- Londra, Berlin ve diğer şehirlerde Küresel 1 Mayıs protestoları

15 Haziran 2001- İsveç, Göteburg, AB Zirvesi’nde arbede; 3 eylemci polis kurşunuyla öldürüldü, 600 tutuklu.

25 Haziran 2001- İspanya, Barselona, Dünya Bankası Zirvesi karşıtı protestolar

1 Temmuz 2001- Salzburg, Avustralya Dünya Ekonomi Forumu karşiti gösteriler

20 Temmuz 2001- İtalya, Genova’da G8 zirvesi karşıtı 250.000 protesto, bir eylemci Carlo Giuliani polis tarafından öldürüldü.

29 Eylül 2001 – Washington DC, anti-kapitalist Savaş karşıtı eylemler

1 Şubat 2002- New York City, Amerika/ Porto Alegre, Brezilya Dünya Ekonomi Forumu/ Dünya Sosyal Forumu

15 Mart 2002- Barselona İspanya AB Zirvesi

20 Nisan 2002- Washington DC (Terörizmle Savaş)

1 Mayıs 2002 – Küresel 1 Mayıs Eylemleri

26 Haziran 2002- Kananaskis’te Calgari Alberta ve Ottowa, Ontario, G8 Zirvesi Alberta Protestoları

27 Eylül 2002- Washington DC, IMF/Dünya Bankası karşıtı gösteriler

4-10 Kasım Floransa, İtalya, Birinci Avrupa Sosyal Forumu

15 Şubat Haftası 2003-Mart, Nisan, Irak savaşı karşıtı eylemler, yaklaşık 12 milyon kişinin katıldığı savaş karşıtı eylem

1 Mayıs 2003- Küresel 1 Mayıs Eylemleri

29 Mayıs- 3 Haziran 2003-G8 Zirvesi karşıtı eylemler Evian, Cenova ve Lozan, İsviçre

26 Haziran 2003- Selanik, Yunanistan, AB Zirvesi’nde arbede

14 Eylül 2003-Cancun, Meksika,Beşinci Dünya Ticaret Örgütü Bakanlar Kurulu dağıldı

Ekim 2003-Dublin, Bölgesel Dünya Ekonomi Forumu, Avrupa Rekabet Gücü Zirvesi iptal edildi

Kasım 2003-Paris, Avrupa Sosyal Forumu düzenlendi

20 Kasım 2003- Miami, Amerika Serbest Ticaret Bölgesi karşıtı seferberlik

29 Nisan 2004- Varşova, Polonya, Avrupa Ekonomi Forumu

1 Mayıs 2004- Küresel 1 Mayıs Eylemleri

19-23 Kasım 2004- Santiago, Şili, Başkan Bush ve Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği karşıtı eylemler. 50.000 eylemci küresel ‘Zengin Diktatörlüğü’nü ilan etti.

1 Mayıs 2005- Küresel 1 Mayıs Eylemleri

2 -8 Haziran 2005- G8 Zirvesi karşıtı Eylemler Edinburg, Glascow, Stirling ve Gleneagles, İskoçya

13-18 Aralık 2005- Hong Kong, Çin-Dünya Ticaret Örgütü 6. Bakanlar Kurulu Konferansı karşıtı eylemler

1 Mayıs 2006- Küresel 1 Mayıs Eylemleri

18 -19 Kasım, 2006, Melbourne, Avustralya, G20 karşıtı protestolar

9 Mart 2007 – Sao Paulo, Brezilya Başkan Bush’un 6 Günlük Latin Amerika Turu karşılama Protestolarında çatışmalar

12Mart 2007- Anti-Bush Protestoları Bogota, Kolombiya.

14 Mart 2007-Meksiko City- Bush’un Latin Amerika Turunun Son durağında çatışmalar

1 Mayıs 2007- Küresel 1 Mayıs Eylemleri

29 Mayıs 2007- Helligendamm, G8 Zirvesi öncesi Hamburg’da çatışmalar

2 Haziran 2007- G8 Zirvesi öncesi Rostock’ta 80000 kişinin katıldığı protesto

8 Eylül 2007- Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği Avustralya 2007

18 Ekim 2007- Washington DC, IMF/Dünya Bankası yıllık genel toplantısı karşıtı protestolar

2009-08-02T06:57:00.000-07:00

bilgi@anti-imf.info
info@anti-imf.info

Adres: Kıbrıs Şehitleri Caddesi
1483 sok. No:10
Alsancak-İzmir

Kıbrıs Şehitleri Caddesi
1483 Sokak
No: 10
Alsancak - İzmirKıbrıs Şehitleri Caddesi
1483 Sokak
No: 10
Alsancak - İzmir

Organized crime is meeting:

2009-08-02T06:45:00.000-07:00

IMF and World Bank, on 6-7 October, in İstanbul.

This 13000 men-robber organization made of corporations, states and NGO’s, will try to make decisions in order to grab the life of everything on this world.

Wherever IMF and World Bank come on stage and impose “austerity measures” or “structural adjustment programs”, there is nothing they bring other than poverty and starvation.

What they always decide are the assaults to us, to our future and at the moment to our freedom.

IMF and World Bank deterritorialize (make masses homeless) with the deceit of urban regeneration. By leaving people to hunger and deprivation, they force millions to migration. By grabbing water and all other natural resources, they make them commodities. When people resist, IMF and World Bank either bomb with the hand of NATO or try to “align” people by the arms of junta.

IMF, World Bank, World Trade Organization, NATO: on one hand steals, on the other, kills.

When the bosses are making plans to grab our lives; we are coming together to speak what we can do in İzmir and İstanbul till the meeting. we gather to break the plan of these robbers.

Let’s stop together this organized explotation group which is meeting to make us slaves of corporations and to rape the soil that we are living.

Before they grabbed our lives
We arm our dreams.

Manifesto

2009-08-02T06:41:00.000-07:00

Anti-IMF İzmir, küresel gasp aygıtları olan IMF ve Dünya Bankası’nın 6–7 Ekim 2009’da İstanbul’da yapacakları toplantılara karşı İzmir’de oluşturulan bir beraberliktir.

Aldıkları kararları dayatarak gezegenin her yerinde insanları sefalete, göçlere ve açlığa mahkûm eden IMF ve Dünya Bankası, bu efendiler sisteminin sömürü aygıtlarıdır.

Sömürü yalnızca ekonomik bir sorun değil, aynı zamanda bir tahakküm biçimidir. Bu tahakküm parayla, silahla ya da her ne ile kurulursa kurulsun, efendiler için önemli olan tek şey sahip oldukları iktidarın devamıdır.

Bu yüzden, bu sömürü sistemini yaşatmak için iktidar ilişkilerini sürekli üreten IMF, Dünya Bankası, Dünya Ticaret Örgütü, NATO, şirketler ve devletleri birbirinden ayrı görmüyoruz.

Tüm bu otoriter ve militer kurumların yarattığı iktidar ilişkilerinin her biçimine karşı olan Anti-IMF İzmir, bu nedenle anti-otoriter ve anti-hiyerarşiktir.

Bugün, IMF ve Dünya Bankası’nın İstanbul’da yapacağı toplantıları durdurmak için bir araya gelen bizler, otoriteyi ayakta tutan bütün kurumlarıyla kapitalizmi ve tüm iktidar aygıtlarını yok edene kadar mücadelemizi sürdüreceğiz.

Yüreğimizde yeni bir dünya taşıyoruz. Şimdi, şu anda bu dünya büyümekte.

Anti-IMF Izmir

Singapur'da IMF-Dünya Bankası Zirvesinde Gerçekleşen İlk Resmi Gösteri

2009-08-02T06:27:00.000-07:00

Protesto etmek mi istiyorsun? İlk önce kendini tarat.

30’a yakın insan, Singapur`da Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası buluşmasında, kongre merkezinde belirlenen bir bölgede gösteri yaparak bir ilke imza attı.
Yoksulluğa Karşı Küresel Eylem Çağrısı (YKKE) göstericileri, Perşembe günü başlayan toplantılara katılan Sivil Toplum Kuruluşları( stk) üzerindeki kısıtlamalara dikkat çekmek amacıyla, yüzlerine “sessizlik” yazan maskeler taktılar.
Gruba göre, onların sessizliği fakir ülkelerin IMF ve Dünya Bankası`nda söz haklarının bulunmamasını da simgeliyordu.

Dünya Bankası`nın, IMF ve DB`nin onayını almış Sivil Toplum örgütlerine, toplantılar boyunca dışarıda gerçekleşen protestoları düzenleme izni vermek için Singapur`a yaptığı çağrıya rağmen, Singapur bu gösterilere verilen yasağı kaldırmayı reddetti.
Bunun yerine, göstericilerin, kongre merkezinde kordon altına alınan, bir basketbol sahasından daha küçük ve bir sürü kurala uymak zorunda kaldıkları bir bölgede gösteri yapmalarına izin verdi.

Protestocular bağırabilir; fakat gerçekleşen işlemleri engelleyecek megafon veya ses yükselticileri kullanamazlardı. Polis, göstericilere sloganlarını yazacakları plastik pankartlar verecekti.

Protestocular afiş asmak istediklerinde afişleri metal veya tahta direklerde asamayacaklardı. Çünkü polise göre, onlar tehlikeliydi. Gerekli görülürse, karton direkler tedarik edilecekti. Protesto öncesinde eylemciler, bir lazer tarayıcısının üzerinden onay kartlarını geçirerek kendilerini taratmak zorundalardı.

Dünya çapında 36 milyon fakirlik karşıtı kampanyayı temsil eden bir koalisyon olan Yoksulluğa Karşı Küresel Eylem Çağrısı konuşmacısı Taylor Thompson: “Böyle bir durumla daha önce hiç karşılaşmadım. Daha önce hiçbir protestocunun eylem alanına girebilmek için kendini taratmak zorunda kaldığını görmedim.”
“Bence insanlara barış içinde, nerede eylem yapmak istiyorlarsa orada eylem izni verilmelidir” dedi.

En az 13 sivil güvenlik görevlisi bu barışçıl protestoyu kaydetti.

Polis, sıkı güvenlik önlemlerinin zorunlu olduğunu, çünkü Güneydoğu Asya’nın en gelişmiş ekonomisine sahip Singapur’un “teröristler” tarafından hedef alınan bir bölge olduğunu ve herhangi bir protestonun hazırlıkları tehlikeye sokacağını belirtti.

IMF ve Dünya Bankası: Ulusal Yıkımın İki Aracı

2009-08-01T09:40:00.000-07:00

Röportaj ve düzenleme, Jared Israel
Michel Chossudovky, Ottowa Üniversitesi, Ekonomi Profesörü

Bretton Woods Konferansı, 1944’de New Hampshire’daki Bretton Woods tatil yöresinde gerçekleştirilen Birleşmiş Milletler Para ve Finans Konferansının popüler adıdır. 44 ulusun temsilcilerinin katıldığı toplantıda Uluslararası Para Fonu(IMF) ve genelde Dünya Bankası olarak bilinen Uluslarası Kalkınma ve Gelişme Bankası kurulmuştur.

Chossudovsky: Ne zaman bir IMF heyeti herhangi bir ülkeye gitse ve borç vermenin koşulu olarak o ülkenin sosyal ve ekonomik kurumlarının yıkımını zorunlu kılsa -olanlar bir NATO bombardımanının yaratacağı fiziksel yıkıma çok benzerdir. IMF hastanelerin, okulların ve fabrikaların tasfiye edilmesi emrini verir. Yugoslavya’da yaptıkları gibi, bu durum hastanelerin, okullar ve fabrikaların bombalanmasından daha az masraf çıkartan bir yöntemdir. Ancak nihai sonuç aynıdır: ülkenin yıkımı.
IMF, MAI denilen bir program uygular – Çoktaraflı Yatırım Antlaşması (Multilateral Agreement on Investment). Nihai yatırım sözleşmesi. Bu sözleşmenin imzalanması, hedef ülkeyi ekonomik yıkıma götürür.

Jared: Washington’da şu anda yapılmakta olan protestoların talepleri hakkında ne düşünüyorsunuz?

C: Bir çok insan, Bretton Woods sistemini, IMF’yi ve Dünya Bankası’nı protesto etmek için Washington’da toplandı. Soru şu: Ne için savaşıyoruz? STK’lardaki hakim görüşün hala, bu kurumları yoksullar ve benzerleri için çalışmaya teşvik etmemiz gerektiği görüşü olduğunu sanıyorum. Bretton Woods kurumlarına karşı yürütülen “50 Yıl Yeter” kampanyasından dolayı gelişen bu yaklaşımın bir hata olduğunu düşünüyorum. Ve insanlar giderek artan bir şekilde bu duruma karşı çıkıyorlar, bu Washington kurumlarının meşruluğunu sorguluyorlar.

J: Bazı insanların Dünya Bankası Tarafından aldatıldığını mı düşünüyorsun?

C: Dünya Bankasının insani bir yaklaşımı olduğunu sanıyorlar, IMF’nin yoksulluk yarattığını oysa Dünya Bankasının yoksulluğu azalttığını düşünüyorlar. Ya da ikisi arasında bir anlaşmazlık olduğunu düşünüyorlar. Bu saçmalık. Dünya Bankası esas olarak IMF’nin yaptığı işin aynısını yapıyor; sadece, Üçüncü Dünya’daki sorumlulukları farklı. Bir bakıma daha tehlikeli çünkü, çalışmalarını fakirliği yoketme adı altında sürdürmesi eleştirileri etkisiz hale getiriyor. Gerçek şu: bu iki kurumun arkasında Wall Street var. Sosyologlar tarafından değil bankerler tarafından yönetiliyorlar.

Serbest Ticaret, Savaşın Kardeşi

C: Daha da önemlisi, bir çok insan Nato ile olan bağlantıyı görmüyor. Bretton Woods kurumlarını eleştiren kurumlardan çok azı Yugoslavya'nın bombalanmasına karşı çıktı. Bu konu hakkında Seattle’da bir şey söylemediler, ve şu anda burada, Washington’da, bu konuda bir şey yapmıyorlar. Serbest ticarete karşı, IMF’ye karşı kampanyalar, üçüncü dünyanın borçlarının silinmesi için Jübile kampanyası, fakat savaşa karşı hiçbir şey. Serbest ticaret ve savaş kol kola gider. 19. yy’da İngilizlerin savaş açarak Çinlileri “serbestçe” afyon ticaretine zorlamaları bir gerçekti, ve bu gibi durumlar bugün de gerçek.
Ve IMF ile NATO arasında çok sıkı bir koordinasyon vardır. Bunu Kosova da görebilirsiniz. IMF ve Dünya Bankası bombardıman başlamadan önce serbest pazar uygulaması reformlarını içeren savaş-sonrası bir ekonomik planı çoktan uygulamaya geçirmişti. Hepsi beraber çalışırlar. Eğer bir ülke IMF’yi reddederse NATO gelir, ya da NATO ve bazı örtük kurumlar, ve IMF programlarının empoze edilebileceği uygun koşulları yaratırlar.

I: Çok keskin bir nokta.

C: Bulgaristan ve Romanya gibi IMF’yi kabul eden ülkeler bombalanmazlar, ancak onlar da bir kalem darbesiyle mahvedilirler. IMF, Bulgaristan’da en şiddetli reformları uyguladı. IMF ilacı sosyal hayatı yıkıma uğrattı – maaşlar azaldı, fabrikalar kapandı, ücretsiz sağlık bakımı ve toplu ulaşım servisleri yok edildi. Ve bu örnekler çoğaltılabilir.

Ve sadece NATO da değil. Bunu Orta Asya ve Kafkaslar’da gördük. IMF ve Dünya Bankasının reform ve özelleştirme programlarının empoze edilmesi sadece NATO ile beraber yürütülmüyor. Ayrıca CIA’in yürüttüğü gizli operasyonlar da var – savaş ve ekonomik yönetim kurumları küresel ölçekte birbirine geçmiş durumdalar.

Şu anda bazı ülkeler, Batı eliti tarafından alenen ya da gizli bir şekilde finanse edilen bölgesel çatışmalarla dize getiriliyor. KLA(Kosova Kurtuluş Ordusu), dışardan finanse edilen ayaklanma örneklerinden sadece biri. Nerede stratejik bir boru hattı varsa orada bu manipule edilmiş, yönlendirilmiş çatışmaları görebilirsiniz, ve örtülü olarak CIA ve uyuşturucu ticaretiyle bağlantısı vardır. Aleni olarak da NATO ve ABD’nin dış politikasıyla, ve nihayetin de IMF, Dünya Bankası, yerel bankalar ve yerel yatırımcılarla bağlantılıdır. Bir zincir gibi.
Bu global kurumları sınıflandıralım: Bir yanda Birleşmiş Milletler sistemi ve barış sağlayıcılar; belli senaryo ve rolleri oynuyorlar ve aslında Nato ile beraber hareket ediyorlar. Ardından IMF ve Dünya Bankası, Afrika ve Asya Kalkınma Bankası gibi bölgesel kalkınma bankaları, ve diğerleri. Avrupa’da ise Yeniden Yapılanma ve Kalkınma için Avrupa Bankası. Bunlar ana silahlar.
Bazen savaş, koşulları yaratıyor, ve ardından ekonomik kurumlar gelip parsayı topluyorlar. Ya da tam tersi, IMF’nin kendisi istikrarsızlığı sağlıyor, tıpkı Endonezya’da olduğu gibi. Endonezya’daki bazı eyaletlere yapılan ödemelerin kesilmesinde ısrar ettiler. Bu durum, yerel yönetimlerden oluşan ve 2000 adaya sahip bir ülke olan Endonezya'yı parçalara ayırmakta. Bu kanlı bir coğrafya. Yani bu adaları kendi başlarına bıraktılar.

Bunun ne olduğunu görebiliyor musun?

I: Bir diğer deyişle, yerel yönetimlere sağlanması gereken mali desteğin kesilmesinde ısrar ettiler?

C: Evet, mesela eğitim için gerekli olan destek, ve diğerleri için. Bunu yaparak – ve aklıma gelmişken söyleyim, bunu Brezilya’da da yaptılar- bir ülkeyi istikrarsızlaştırıyorlar çünkü bir ülkenin varolabilmesi için finansal tutarlılığının, finansal transferin olması lazım. Endonezya gibi bir örnekte, bu adaların her biri ufak birer devlet haline geldiler. Ve tabi ki, tek başına olma fikri farklı etnik gruplar için daha cazip hale geldi. Elbette onlar (yani bunu planlayanlar) bunun tamamen farkında – bunu daha önce de yaptılar ve yine yapıyorlar. Yugoslavya da oldu, Brezilya da oldu; Moskova hiç para aktarmadığı için kendi başlarına kalan eski Sovyetler Birliği bölgelerinde oldu. Polonya, Ukrayna ve diğerleri. Potansiyel olarak Amerika Birleşik Devletlerinde de olabilir. İç karışıklık ve çatışma yaratmak için garantili bir yöntem.

I: Hiç bir yararı olmayan karşılıklı çatışmalar?

C: Evet. Çünkü insanlar öyle fakir hale geldiler ki çatışmaya başladılar.

I: Her konuda, özellikle de etnik.

C: Somali’de etnik gruplar yoktu, ancak orada da aynı durum oldu. Balkanizasyon’un olması için, ayrımların olması için birden fazla etnik gruptan oluşan bir toplumun olması illa da gerekmiyor.

I: Ve dediğiniz, bütün bu olanların İmparatorluk için bir planın parçaları olduğu?

C: Bunun, ülkelerin bölgelere, aslında kolonilere dönüştürüldüğü, bir tekrar sömürgeleştirme olduğunu, yeniden kolonileştirme olduğunu söylüyorum.

I: İkisini birbirinden ayıran ne?

ÜLKELERE KARŞI BÖLGELER (mıntıkalar)

C: Bir ülkenin bir hükümeti vardır. Kurumlara sahiptir. Bütçesi vardır. Ekonomik sınırları, gümrükleri vardır. Bir mıntıkanın ise, aslında IMF tarafından kontrol edilen, göstermelik bir devleti vardır. Dünya Bankasının direktifleri ile kapatıldığı için, ne okulları vardır ne de hastaneleri. Sınırları yoktur çünkü Dünya Ticaret Organizasyonu serbest ticareti emretmiştir. Endüstri ya da tarımcılık yoktur, çünkü IMF programı da olan ve yıllık %60’a varan faiz geri ödeme oranları ile hepsi çoktan mahvedilmiştir.

I: Yıllık %60?

C: Brezilya’da daha da fazla. Şu anda Botswana’yı araştırıyorum. Ve faiz oranları korkunç derece de yüksek.

I: Ve bu IMF tarafından empoze ediliyor?

C: Kredilere bir tavan çekiyorlar. Görebiliyor musun? Böylece insanlar bankalardan kredi alamıyorlar; ve faizler tavan yapıyor ve bu da ekonomiyi öldürüyor. Ve daha sonra ekonomiyi serbest ticarete açıyorlar. Yani yerel kapitalist girişimler yerel bankalardan %60 faizle kredi alıyorlar ve daha sonra faiz oranlarının % 6 ya da 7 oldugu Amerika ya da Avrupa’dan gelen mallarla rekabet etmek zorunda kalıyorlar. Bu reformların hepsi, temelde yerel ekonomiyi yok etmeyi hedefliyor.

I: Peki buna karşı nasıl savaşmalıyız?

C: Tek bir soruna odaklanan bir hareketle değil. Sadece Bretton Woods kurumlarına, ya da Dünya Ticaret Örgütü’ne, ya da sadece çevre konularına ve genetik mühendisliğe odaklanarak yapamayız; bütün bu ilişkiler bütününe bakmalıyız. Resmin tamamına baktığımızda gücün neden uygulandığını da görürüz. Bu ekonomik sistemin altında kapitalist düzeninin kendisi var: askeri-endüstriyel kompleks (the military-industrial complex), haberalma teşkilatları, ve organize suçlar (ulusları Batının denetimine sokmaya olanak sağlayacak çatışmaları finanse etmekte kullanılan paranın geldiği uyuşturucu trafiği)

Bir tür savaş gemisi diplomasisinden füze ve roket diplomasisine geçtik. Gerçekte olan ise düpedüz bombalamak.

I: Askeri haberalma servislerinin (gizli servislerin), bir parçasının da gangsterler (mafya) olduğunu söylemiştiniz. Uyuşturucunun ekonomik olarak ne kadar güçlü bir sektör olduğu üzerine de yazılar yazıyorsunuz.

C: Bu çok daha karmaşık bir mesele. Çünkü, aslında mafya büyük sermayenin bir aracı, bir enstrümanı. Mafyanın, gücünü sistemin güçsüzlüğünden alması gibi bir durum yok. Bunlar, hiç bir kimseye sorumluluğu olmadığı için çok kolayca kullanabilecek insanlar. Yani çok daha kullanışlı bir durum.

Hakim Thaci’nin (Kosova Kurtuluş Ordusu’nun lideri) Kosova’daki hükümetin başkanlık koltuğuna oturduğunu düşünelim. Bir ülkeyi bunun gibi bir mafyanın (gangster) yönetmesi, vatandaşlarına karşılık sorumluluk duyan seçilmiş bir başkanın yünetmesinden daha kullanışlıdır.

En iyisi seçilmiş bir ganstere sahip olmaktır, Boris Yeltsin gibi, bu en iyi durumdur – seçilmiş bir ganster bulmak. Amerika’da da seçilmiş gansterlerimiz var [çevirmenin notu: Türkiye'de de var].

Neden? Çünkü seçilmiş gangsterleri yönetmek ganster olmayıp da seçilenleri yönetmekten daha kolaydır. Ancak şunu anlamalıyız ki bu gangsterler bariz bir şekilde itaatkardırlar – eğer bu duruma sömürgelerin bir suç ortamına dönüştürülmesi dersek yanılırız. Tam tersi doğrudur. Bu gangsterlerin ellerine bir gücün verildiği gibi bir durumla asla karşılaşmayız. Belki, çok büyüklerine olabilir… kısacası, yasal olan ticaret ile yasal olmayan ticaret birbirinin içine karışmıştır, birbirine nüfuz etmiştir.

Bunun önemli bir tarafı da şu: IMF, bütün dünyada, yasadışı ticaretin gelişmesi ve kara paranın aklanması için gereken koşulları yaratmakta. Bu çok açık, çünkü, yasal ekonomiler IMF reformlarının altında çöktüklerinde geriye kalan boşluğu başka ne doldurabilir ki? Bu kirli bir ekonomi; sabıkalı bir ekonomi.

Ve bütün bu olanlar, resmi(yasal) ekonomik sistemdeki bu tip çöküşler, ayaklanmaların başlaması, seçilmiş iktidarların istikrarsızlaştırılması, kurumların kapatılması, ülkelerin önce mıntıkalara ve daha sonra da kolonilere dönüştürülmesi için gerekli koşulları hazırlamakta.

IMF ve Dünya Bankasına karşı küresel protesto

2009-07-28T13:19:00.001-07:00

Arjantin, IMF’nin bir ekonomiyi mahvetmeye nasıl hazırlandığının en aşikar örneğidir. Francisco Torres bu makaleyi bir Arjantin Gazetesinde yazmıştır.

Sıradan bir sokakta, bir aile dolaşmakta, yiyecek birşeyler bulmak için çöp poşetlerini eşeliyorlar.

Gece geçiyor ve yeni bir gün kalbinizde sızı yaratacak bir sahneyi açığa vuruyor. Mahallenin birinde müşterisi olmayan bir market, yarı yarıya boşalmış bir süpermarket ve tamamen boşalmış bir nakliye aracı. Yerel halktan iki kişi iki hafta önce 30 ya da 40 pesoyla azıcık da olsa birşeyler alabildiklerini hatırlıyorlar, ancak bugün alabildikleri hiç bir şey yok.

Süpermarkette, kasiyerdeki kız kendi kasasının ne zaman kapatılacağını merakla bekliyor. Şehir merkezindeki bankalar, maaşlarının ödenmesini isteyen ya da kenarda biriktirdikleri üç beş kuruşu çekmeye çalışan insanlarla kaynıyor. Atm’lerin ekranlarındaki mesaj ironik, “verdiğimiz rahatsızlıktan dolayı özür dileriz, bu makine şu anda nakit verememektedir”.

Bağırışlar başlıyor ve taşlar, banka şube yöneticisinin oldugu üst kata yağıyor. “Hey, ahbap, g.tlk yapma-kapıyı aç!” Cevap veriyor, “Benimle bir ilgisi yok, kasayı kilitlediler ve onu pazartesiye kadar açamam.”

Bu arada, IMF’nin Arjantin takımından Anoop Singh, televizyonda. Singh, bir başkan edasıyla, IMF’nin taleplerini sıralıyor. Mesaj açık: “Bu duruma katlanmak zorundasınız.”

IMF başkanı Horst Koehler New York’tan şöyle sesleniyor, “Arjantin'e acı bir reçete gerek”, ve ekliyor, “Arjantin'in çektiği sıkıntıların nedeni Arjantin kaynaklı. Bu yüzden bu krize bir çözüm bulmanın yolu, Arjantinlilerin göstereceği çabayla mümkün.” Esas problemin yolsuzluk olduğuna inanmamızı istiyorlar, ve sanki bizim krizimizle hiçbir alakaları yok.

Arjantin’de büyük bir yolsuzluk olduğu doğru, ancak bütün problem bu mu? IMF tarafından korunan bankalar ve şirketler; telefonları, petrolu ve gazı gasp etmek için teklif vermediler mi? Bütün özelleştirmeleri kutsayan IMF değil miydi? Arjantin, dünyanın geri kalanına IMF tarafından yıllardan beri gösterilen model değil miydi? Ama Koehler umut vermeyi sürdürüyor: "Arjantin zengin bir ülke. O da, diğer ülkeler gibi gelişebilir."

Elbette, “uyum paketlerinin işleri düzene sokmasından önce sıkıntı yaşayacağız”. Mesajları, bizim liderlerimizin binlerce kere söyledikleri şeylere benziyor, “ Bu zor bir durum, ancak dayanıklı olmalıyız”, ”Pazarlarımızı açmalıyız”, “Özelleştirmeler devam etmeli”, “Güvenin yerine gelmesi ve büyümeye başlamak için maaşlarda kesintiye gitmeliyiz.” Bu aralar söylemeye başladıkları en sonuncusu da şu: “Finans sistemini korumalıyız.” – birikimleri çalmak için çok hoş bir özür.

Gerçek şu ki, dünya ikiye bölünmüş - sahip olanlar ve sahip olmayanlar. Dünya karmaşık bir sistem. Ancak nihai olarak, hep bu iki kesim. Terlerinden, açlıklarından, emek ve ellerinden başka yaşamak için hiçbir şeyi olmayanlar. Bir mücadele dünyayı sarıyor. Bu mücadelede, kapitalistler her yöntemi kullanıyor - ücret kesintileri, sömürü, yalanlar, hileler, yolsuzluk, rüşvet ve eğer gerekirse, cinayet.

Arjantin’deki isyan bazı şeyleri yerine koymaya başladı, ancak herşeyi değil. Siyasetçilerin, patronların, bürokrat ve yargıçların bazılarını mahkemeye çıkardı.

Fakat bu felaketin esas sorumluları, IMF ve büyük kapitalistler, hala özgür.

oldum olası paradan nefret etmişimdir.

2009-07-27T11:48:00.000-07:00

"Bu soruya ancak, söz konusu tarihsel gelişme içinde "para" ile ne kastettiğimizi kendimize sormuşşak bir cevap verebiliriz. Diğer bir deyişle, bugünün dünyasında, bir sınıf olarak burjuvaziye ve sınai burjuvazinin üretken işlevlerine ne oluyor? Aslında, post-Fordist proletaryanın tanımı hakkında söylediklerimiz doğruysa, uluslararası burjuvazinin artık üretken işlevlerini kaybettiğini, gittikçe asalak hale geldiğini -yani sermayenin bir tür Roma Kilisesi olduğunu- söyleyebiliriz. Artık kendini yalnızca finansal kumanda ile, başka bir deyişle, üretimin zorunluluklarından bağımsız hale gelmiş bir kumanda ile ifade ediyor: post-Klasik ve post-Marksist anlamda "para", yabancılaşmış ve düşman bir evren olarak "para", her derde deva olarak "para" -emeğin, aklın ve hayat ile arzunun her yerde varoluşunun karşıtı olarak "para". "Para" artık emek ve meta arasında bir aracı işlevi görmez; artık "para", zenginlik ve iktidar arasındaki ilişkinin sayısal bir rasyonalizasyonu değildir; ulusun zenginliğinin nitel bir ifadesi olmaktan çıkmıştır. Üretimin entellektüel güçlerini de kucaklamış olan proletaryanın girişimci özerkliği karşısında "para", despotik, harici, boş, kaprisli ve zalim bir kumandanın yapay gerçekliğine dönüşür."

"Eski para midyedir, yani kapatıp-kuşatan bir ortamın hayvanı; oysa denetim toplumlarının hayvanı yılandır. Bir hayvandan diğerine, midyeden yılana geçmişiz. Yalnızca içinde yaşadığımız sistem açısından değil, yaşam tarzlarımız ve başkalarıyla ilişkilerimiz açısından da. Disiplin insanı, sürekli olmayan bir enerji üreticisiydi; denetim insanı ise dalgalıdır, yörüngededir, sürekli bir şebekenin içindedir."

"Ondokuzuncu yüzyıl kapitalizmi üretime ve mülkiyete yönelik bir yoğunlaşma, bir konsantrasyon kapitalizmiydi. Bu yüzden fabrikayı bir kapatıp-kuşatma ortamı olarak dikiyordu; kapitalist ise üretim araçlarının sahibiydi, ama giderek, analojiyle kavranabilecek öteki mekânların da sahibine dönüşecekti (işçinin aile evi, okul). Pazarlar ise kâh uzmanlaşmayla, kâh kolonileştirmeyle, kâh üretim maliyetlerini düşürme yoluyla fethedilecekti. Ama şu andaki durumda kapitalizm artık üretimle filan uğraşmamakta, onu sıklıkla Üçüncü Dünya'ya devretmektedir --karmaşık tekstil, metalürji ya da petrol üretimi de dahil olmak üzere. Bu bir üstün-düzey üretim kapitalizmidir. Artık hammadde satın alıp tamamlanmış ürünler satmamaktadır: Tamamlanmış ürünler satın almakta ve parçalarını monte etmektedir. Satmak istediği şey hizmetlerdir; almak istediği şey ise stoklar. Bu artık üretim için kapitalizm değil, ürün için kapitalizmdir; yani satılmak ve pazarlanmak için olan ürünün kapitalizmi. Bu yüzden, bu kapitalizm dağılımsaldır; ve fabrika da yerini korporasyona devreder. Aile, okul, ordu, fabrika ise artık bir mülksahibine --devlet ya da özel güç-- doğru çeken birbirlerinden ayrı ve analojiyle benzeşen mekânlar değildirler. Şimdi artık yalnız stok paylaşımcıları bulunan tek bir korporasyonun --deforme edilebilir ve dönüştürülebilir-- kodlanmış figürleridirler. Sanat bile artık kapatıp-kuşatma mekânlarını bırakarak bankanın açık uçlu devrelerine dahil olmaktadır. Pazar fetihleri ise artık disiplinli eğitimle değil, tarayıcı denetimle, maliyetlerin düşürülmesinden çok mübadele oranlarının sabitleştirilmesiyle, üretimde uzmanlaşmadan çok ürünün dönüştürülmesiyle gerçekleştirilmektedir. Böylece çürüme ve yozlaşma yepyeni bir güç kazanır. Pazarlama, korporasyonun merkezi, hatta "ruhu" olmuştur. Bize korporasyonların bir ruhu olduğu öğretiliyor; bu dünyanın en dehşet verici haberi. Piyasaların işlemleri şimdi artık bir toplumsal denetim aracıdır ve efendilerimizin şerefsiz ekmeğidir. Denetim kısa-vadelidir ve devir adedi hızlıdır; ama aynı zamanda sürekli ve sınırsızdır; oysa disiplin süre bakımından kalıcı, sonsuz ve süreksizdir. İnsan artık kapatılmış insan değildir. Borç içindeki insandır. Kapitalizmin insanlığın, borçlanmak için çok yoksul, kapatmak içinse çok kalabalık dörtte üçünün aşırı sefaletini bir değişmez veri olarak tuttuğu ve sürdürdüğü doğrudur: Denetim sınırların aşınmasıyla ilgilenmemektedir yalnızca; gecekondulardaki ve gettolardaki patlamalarla da uğraşacaktır."

"Çok sayıda genç insan "motive" edilmekten gururlanmakta, çıraklık ve sürekli eğitim talep etmektedir. Neye hizmet etmekte olduklarını keşfetmek onlara düşer; disiplinlerin amacını, zorluklarla da olsa, keşfetmiş olan büyükleri gibi. Bir yılanın kıvrımları, bir midyenin yuımuşak ipliklerinden bile daha karmaşıktır."

Prag’da protestolar

2009-07-27T11:26:00.000-07:00

Politikacılar, bankerler ve çokuluslu şirket patronları şunu anlıyorlar ki küreselleçen şirket ve sermaye bütün yerküreyi kaplayan bir nefretle karşılaşıyor.

Ekonomik Küreselleşme İnsiyatifinin ilk gününde herşey sakin ve nizami. Kar amacı gütmeyen organizasyonların liderlerinin düzenlediği toplantılara katılım çok az. Siyah takım elbiseli 14000 banker ve siyasetçi “Şirket Vatandaşlığında Kar Hanesinin İnşası” gibi başlıkları olan IMF ve Dünya Bankası toplantılarında durmadan esniyorlar. Bu arada, polis sakince etrafı izliyor- bir Çek memurun, üzerinde “IMF’yi kapatın” yazan bir topu havaya attığını görüyorum.
Ancak gün biraz geçinçe, aktivistler çok sıkı korunan Kongre Merkezine doğru üç koldan birden saldırı başlatıyorlar. Çoğunlugu anarşist ve komünist olan bir grup, polis barikatlarını yarıp bankerlerin toplandığı salonun dibine kadar girmeyi başarıyorlar. Şiddetin bu kadar hızlı nasıl yükseldiği çok açık değil, ancak 50 Çek polisi üzerlerine yağan taş, sopa ve molotoflardan yaralanmış durumda. Karanlık çöktüğünde, Wenceslas Meydanı’ndaki McDonalds’ın camları aktivistler tarafından indirildikten sonra, polis tekrar geri püskürtülüyor. Bu sefer, protestocuların onlardan almayı başardıkları kendi coplarıyla dayak yiyorlar. Gün, atılan gözyaşartıcı gaz bombalarından oluşan bir duman bulutuyla bitiyor. Dünya Bankasının binlerce delegesi otobüslerde ve, genç aktivistler tarafından kuşatılmamış 4-yıldızlı otel arayışındalar.
İkinci gün geldiğinde, çok da süpriz olmayan bir durum, Çek polisi “kibarlığını” bir yana bırakıyor. İşlerin kasten bu hale getirildiğini gösterircesine, protestocuları çevirip ortada görünür hiç bir neden yokken gözaltına alan ve onları kodese atan polis memurları görüyorum. Bu 859 tutukludan çoğunun yemek, su ve telefon talepleri geri çevriliyor. Ve bazıları, çok ağır bir şekilde darp ediliyor. Gözaltına alınanların haklarını savunan organizasyonda bir gözlemci olan Marek Vesely diyor ki “burada kodesler hiç bir kontrolün olmadığı, tamamen karanlık yerler”. Bu organizasyon bir çok farklı türden insan hakları ihlalini soruşturuyor: ilk olarak polis-provakatörlerin kalabalığın üzerine saldırıp saldırmadığı, ve hatta – burada çok konuşulan- FBI tarafından sağlanan bilgilere dayanılarak sınırlarda geri çevrilen aktivistlerin olup olmadığı.
Görünen karmaşaya rağmen bazı başarı emareleri var. Öncelikle, Seattle’den beri sokaklarda oluşan baskı, geleneksel olarak gizli işler yürüten bu iki kurumun (IMF ve DB) kapılarını bazı eleştirmenlere açmak zorunda bırakıyor. IMF ve Dünya Bankası belgelerinin halka açık hale gelmesini isteyen Uluslararası Şeffaflık organizasyonunun delegeleri, diğer organizasyonların 350’ye yakın temsilcisi ile birlikte, Prag’daki toplantılara kabul ediliyorlar (5 yıl once kabul edilen organizasyon sayısı sadece ikiydi).
İtalyan Zapatistalar ve Katalonyalı Marksistler evlerine döndüler. Çekler şehirleriyle tekrar başbaşa kaldılar. Ve kodesler neredeyse boşaldı (bu satırları yazarken yaklaşık yirmi protestocu hala gözaltında). Fakat Prag Baharı bitmedi. Hareket dünyayı sarıyor; ve belki de en önemlisi şu ki, politikacılar, bankerler ve çokuluslu şirket patronları şunu anlıyorlar ki küreselleşen şirket ve sermaye bütün yerküreyi kaplayan bir nefretle karşılaşıyor.

Kriminelle Vereinigungen ansammeln sich:

2009-07-27T09:07:00.000-07:00

IMF und die Weltbank werden sich am 6-7 Oktober in İstanbul treffen

Diese 13.000 Raubgang Organisationen, die aus Gemeinschaften, Beschaffenheiten und NROs bestehen, werden eine Entscheidung treffen um das Leben der jede in der Welt zu ändern.

“Die Einschränkunge Massnahmen” und “die Strukturanpassunge Programme”, die IMF und Weltbank ausführt, wo auch sie immer auftreten, kommen zu nichts anstatt weiterem Hunger und weiterer Armut.

Jede Politik der IMF, die uns zur Last fallt, macht Reiche reicher und Arme ärmer.
IMF und Weltbank machen die Massen heimetlos bei dem Betrug der Stadterneuerung . Sie überlassen viele Leute zum Hunger und Entzug und zwingen sie zu Abwanderung.

Sie zugreifen das Wasser und die alle andere Bodenschätze zu und machen sie Handelsware.

Als die Leute halten aus, versuchen IMF und Weltbank diese Leute mit Hilfe von NATO entweder zu bomben oder sie mit der Militarjunta zu knebeln.
IMF, die Weltbank, Welthandelsorganisation und NATO: einerseits stehlen, andererseits töten.

Während die Gebieter der Welt Pläne machen um unsere Leben zu zugreifen, versammeln wir uns in Izmir und Istanbul und denken wir daran, was wir bis zu der Veranstaltungen machen können . Wir versammeln uns um die Pläne dieser Räubern zu ruinieren.

Las uns diese kriminelle Vereinigungen stoppen, die um uns Sklaven der Gemeinschaften zu machen und um den Planet zuvergewaltigen halten!

Bis sie unsere Leben zugreifen
Bewaffnen wir unsere Träme!

Το οργανωμένο έγκλημα συναντιέται:

2009-07-27T08:56:00.000-07:00

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και Παγκόσμια Τράπεζα, 6-7 Οκτώβρη στην Ιστανμπούλ

Οι 13.000 ληστές αυτών των οργανισμών, που αποτελούνται από επιχειρήσεις, κράτη και ΜΚΟ, συναντιούνται για να αποφασίσουν πώς θα αρπάξουν συνολικά τη ζωή σ’ αυτόν τον κόσμο.

Όποτε το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα εμφανίζονται, επιβάλλοντας «Μέτρα λιτότητας» ή «Προγράμματα διαρθρωτικών ρυθμίσεων», το μόνο που υπόσχονται είναι φτώχεια και πείνα.

Αυτό στο οποίο πάντα καταλήγουν είναι η επίθεση σε ‘μας, στο μέλλον μας και στη στιγμή της απελευθέρωσής μας.

Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα εκτοπίζουν μαζικά πληθυσμούς με το πρόσχημα της αστικής ανάπλασης. Οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους στην πείνα και στη στέρηση, αναγκάζοντάς τους να μεταναστεύσουν. Αρπάζουν το νερό και τους φυσικούς πόρους μετατρέποντάς τους σε εμπορεύματα. Κι όταν οι άνθρωποι αντιστέκονται, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα είτε τους βομβαρδίζουν με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, είτε προσπαθούν να τους «νουθετήσουν» με τα όπλα μιας δικτατορίας.

ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ΝΑΤΟ: με το ένα χέρι κλέβουν και με το άλλο δολοφονούν.

Όταν τα αφεντικά σχεδιάζουν το πώς θα αρπάξουν τις ζωές μας, συναντιόμαστε για να οργανώσουμε την αντίστασή μας στην Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη μέχρι τη συνάντησή τους. Ερχόμαστε κοντά για να χαλάσουμε τα σχέδια αυτών των ληστών.

Να σταματήσουμε μαζί αυτήν την οργανωμένη ομάδα εκμεταλλευτών που συναντιέται για να μας κάνει σκλάβους των πολυεθνικών και για να βιάσει τον πλανήτη.

Προτού κλέψουν τις ζωές μας

Να οπλίσουμε τις επιθυμίες μας

Las delincuencias organizadas estan reuniendo:

2009-07-27T03:08:00.000-07:00

Fondo Monetario Internacional y Banco Mundial están en Estambul, en 6-7 Octubre 2009

Esta banda de robo, hecha de 13.000 personas de varios empresas, estados y ONG`s, intentara tomar decisiones para usurpar todas las vidas en el mundo.

Cuando FMI y BM implican “medidas de austeridad” y “programas de ajuste estructural” en todos lados que llegan, no hacen nada más que crear más hambre y pobreza

Todas sus decisiones son contra nosot@s, nuestro futuro y nuestra libertad.

FMI y BM desalojan la gente de sus casas con la mentira de la regeneración urbana.

Obligan a emigrar millones de las personas dejándolas en el hambre y la pobreza.

Usurpan el agua y los recursos naturales y las transforman a unas propiedades de empresas privadas.

Cuando la gente resiste, las bombardean usando el OTAN, o las hacen callar con los golpes de estados.

FMI, BM, OMC, OTAN: roban y matan.

Mientras los jefes del mundo están haciendo planes para usurpar nuestras vidas, nosotr@s también estamos reuniendo para hablar sobre lo que se puede hacer en Estambul y Izmir hasta la fecha del encuentro. Estamos reuniendo para interrumpir los planes de esos ladrones.

Vamos a eliminar junt@s esta banda de ladrones que explotan la tierra y esclavizan nuestras vidas.

Antes de que ellos usurpen nuestras vidas

Vamos a juntar nuestros sueños!